Przejdź do treści

    Przewodnik 2026

    Newski Prospekt w Petersburgu: co zobaczyć i jak go przejść

    Przez Irena Domingo
    Zaktualizowano

    W tym artykule

    Newski Prospekt (po rosyjsku Невский проспект) to główna ulica Petersburga: 4,5 kilometra, które zaczynają się na Placu Pałacowym, obok Ermitażu, i biegną aż do Ławry Aleksandra Newskiego. Przejście całej ulicy bez zatrzymywania się zajmuje około godziny; w praktyce potrzebujesz jednak pół dnia, bo na każdym kroku jest sobór, pałac, most albo księgarnia, do których zechcesz zajrzeć.

    Przeprowadzę cię od jednego końca do drugiego, w kolejności, w jakiej wszystko napotkasz, z tym, co zmieniło się od 2022 roku (zachodnie marki i hotele, które odeszły, jak się teraz poruszać), i z praktycznymi szczegółami, które ci się przydadzą. Ruszamy.

    Newski Prospekt w Petersburgu nocą

    1. Newski Prospekt w skrócie

    Ulica ma 4,5 kilometra długości i od 25 do 60 metrów szerokości, zależnie od odcinka. To najbardziej ruchliwa ulica w mieście: jeżdżą nią samochody, autobusy i trolejbusy, a ludzi jest tu zawsze pełno. Jeśli spojrzysz na numerację, numery parzyste są po stronie „słonecznej”, a nieparzyste po „cienistej”, jak od dawna się tu mówi. Ulica jest piękna zarówno w dzień, jak i w nocy, kiedy fasady są podświetlone, a kawiarnie i księgarnie działają do późna.

    Sklep na Newskim Prospekcie w Petersburgu

    Jedno ostrzeżenie, żeby cię nic nie zaskoczyło: do 2022 roku na Newskim były te same sieci co w każdej europejskiej stolicy. Po odejściu zachodnich marek (Zara, H&M itd.) wiele sklepów zmieniło szyldy. Dawny sklep Zary, na przykład, otwarto ponownie jako Maag, rosyjską sieć, która przejęła jego lokale, i dziś stoi on między rosyjskimi markami, kawiarniami i sklepami z pamiątkami. Atmosfera nadal jest handlowa i gwarna, tylko pod innymi nazwami.

    Sklepy z pamiątkami na Newskim Prospekcie w Petersburgu

    2. Trochę historii

    Historia ulicy to niemal historia samego miasta. Jej początki, około 1718 roku, są prawie tak stare jak Petersburg, założony w 1703 roku przez Piotra Wielkiego. Na początku była to po prostu droga wychodząca w stronę Nowogrodu, przez bagnisty, zalesiony teren. Po wielkim pożarze, w połowie XVIII wieku, rezydencje szlachty zamieniły drewno na kamień. Na początku XIX wieku zbudowano Sobór Kazański i powstały banki i sklepy; w połowie tego stulecia otwarto dworzec, na który przyjeżdżają pociągi z Moskwy — dzisiejszy Moskiewski.

    Pałac Biełosielskich-Biełozierskich i Most Aniczkowa na początku XX wieku

    Po rewolucji październikowej 1917 roku ulicę przemianowano na Prospekt 25 Października (w latach 1918–1944). W czasie II wojny światowej była kilka razy bombardowana i wiele budynków zostało zniszczonych; przypominają o tym do dziś nieliczne napisy. Metro i wielkie bloki mieszkalne przyszły w latach 50. i 60. Wiele wydarzeń roku nadal odbywa się właśnie tutaj: Dzień Zwycięstwa (9 maja), Dzień Założenia Miasta (27 maja) czy procesja 12 września, która schodzi od Soboru Kazańskiego do Ławry Aleksandra Newskiego na cześć świętego księcia.

    Obchody rocznicy Petersburga na Newskim Prospekcie

    Od kogo ulica wzięła nazwę?

    Ulica nosi imię Aleksandra Newskiego (Włodzimierz, 1220 – Gorodiec, 1263), księcia nowogrodzkiego i włodzimierskiego w czasach, gdy Ruś była podzielona na księstwa pod panowaniem mongolskim. Zasłynął jako młody człowiek dzięki dwóm zwycięstwom: pokonał Szwedów w bitwie nad Newą w 1240 roku (stąd przydomek Newski) i rycerzy zakonu krzyżackiego na jeziorze Pejpus w 1242 roku. Cerkiew prawosławna ogłosiła go świętym, a jego pamięć czcili zarówno carowie (Piotr Wielki założył w 1712 roku klasztor jego imienia), jak i Sowieci (Stalin ustanowił w 1942 roku order wojskowy jego imienia).

    Portret Aleksandra Newskiego

    Co więcej, jego życie sfilmował w 1938 roku Siergiej Eisenstein; był to pierwszy film dźwiękowy reżysera. W roli głównej wystąpił Nikołaj Czerkasow, a muzykę skomponował Siergiej Prokofiew.

    Plakat filmu Eisensteina Aleksander Newski

    3. Spacer po Newskim Prospekcie od początku do końca: co zobaczyć

    Po obu stronach ulicy znajdziesz okazałe budynki, mosty z bogatą historią, uroczyste place i pomniki, w mieszance stylów od XVIII do XX wieku: barok, klasycyzm, eklektyzm, secesja i konstruktywizm, jeden po drugim. Proponuję trasę zaczynającą się na Placu Pałacowym (obok Admiralicji), zgodną z początkiem numeracji; możesz ją też przejść w odwrotnym kierunku. Budynki opisuję w kolejności, w jakiej je mijasz, a nie według numerów, bo strona parzysta i nieparzysta się nie pokrywają. Na mapie poniżej zobaczysz trasę ze wszystkimi zaznaczonymi punktami.

    Po kliknięciu wczyta się Google Maps, który może zapisywać pliki cookie. Otwórz w: Google Maps

    Tabliczka z nazwą ulicy Newski Prospekt

    3.1. Kolumna Aleksandrowska (Plac Pałacowy)

    Najlepiej zacząć (albo skończyć) na Placu Pałacowym, gdzie stoi Ermitaż. Na jego środku wznosi się Kolumna Aleksandrowska, poświęcona Aleksandrowi I i postawiona w latach 1830–1834 po zwycięstwie Rosji nad Napoleonem. Jest z czerwonego granitu, ma 47,5 metra wysokości i waży około 600 ton. Ciekawe, że trzyma się wyłącznie dzięki własnemu ciężarowi: nie jest przymocowana do cokołu.

    Plac Pałacowy w Petersburgu z Kolumną Aleksandrowską

    Kiedy już wejdziesz na Newski, zwróć uwagę na numer 14: zachował się tam napis z czasów blokady, który ostrzegał przechodniów: „Obywatele! Podczas ostrzału ta strona ulicy jest najbardziej niebezpieczna”. To jeden z nielicznych zachowanych w całym mieście.

    Napis z czasów blokady na Newskim Prospekcie

    3.2. Kawiarnia Literacka (nr 18)

    Ulica inspirowała Gogola, Dostojewskiego, Gorkiego i Tołstoja. Gogol napisał nawet opowiadanie zatytułowane Newski Prospekt, w którym ulica jest niemal bohaterem. Kawiarnia Literacka (pod numerem 18, dziś restauracja) zajmuje lokal dawnej cukierni Wolffa i Béranger, w której bywali ci pisarze. To tutaj Puszkin zjadł śniadanie w dniu swojego śmiertelnego pojedynku z d’Anthèsem, w styczniu 1837 roku — o czym lokal sam przypomina. Nadal działa, z kuchnią rosyjsko-francuską i muzyką na żywo wieczorami.

    Kawiarnia Literacka w Petersburgu

    Muzyczna dygresja: włoski piosenkarz Franco Battiato zadedykował ulicy piosenkę „Prospettiva Nevski”.

    3.3. Pałac Stroganowów (nr 17)

    Zaraz po przejściu Zielonego Mostu nad rzeką Mojką dochodzisz do Pałacu Stroganowów, dzieła architekta Rastrellego z połowy XVIII wieku i jednego z najpiękniejszych przykładów rosyjskiego baroku. Zbudowano go dla najbogatszej rodziny ówczesnej Rosji.

    Pałac Stroganowów w Petersburgu

    Dziś należy do Muzeum Rosyjskiego i można go zwiedzać. Od października 2023 do kwietnia 2025 roku był zamknięty z powodu renowacji, więc już jest ponownie otwarty. Zwykle działa od środy do poniedziałku w godzinach 10:00–18:00 (we wtorki nieczynny), a bilet kosztuje około 500 rubli; cudzoziemcy płacą trochę więcej. Ponieważ ceny i godziny się zmieniają, najlepiej sprawdzić je przed wizytą na oficjalnej stronie muzeum. Główny gmach Muzeum Rosyjskiego (Pałac Michajłowski) jest tuż obok i to jedna z najważniejszych atrakcji miasta: gromadzi ponad 400 000 dzieł z całej historii sztuki rosyjskiej, od średniowiecznych ikon po XX wiek.

    Pałac Stroganowów, oddział Muzeum Rosyjskiego

    3.4. Kościół Holenderski (nr 20) i luterański kościół św. Piotra i Pawła (nr 22–24)

    Naprzeciwko Pałacu Stroganowów stoi dawny kościół holenderskiej wspólnoty reformowanej, zbudowany w latach 1834–1839 w stylu klasycystycznym. Zamknięto go podczas nacjonalizacji w 1927 roku, a budynek służy dziś celom instytucjonalnym, handlowym i mieszkalnym.

    Kościół Holenderski w Petersburgu

    Niedaleko stoi luterański kościół św. Piotra i Pawła (Petrikirche niemieckiej wspólnoty), zbudowany w latach 1833–1838 i gruntownie odrestaurowany w 1997 roku.

    Luterański kościół św. Piotra i Pawła w Petersburgu

    3.5. Dom Singera, dziś Dom Książki (nr 28)

    Dom Singera, zbudowany w latach 1902–1904 w stylu secesyjnym, był siedzibą słynnej marki maszyn do szycia. Po rewolucji przeszedł w ręce wydawnictw i od tamtej pory mieści się w nim Dom Książki (Dom Knigi), jedna z największych księgarń w mieście. Nadal jest otwarty codziennie (9:00–23:00) i warto do niego zajrzeć, nawet jeśli nic nie kupisz: secesyjne wnętrza są przepiękne. Na drugim piętrze jest kawiarnia z najlepszym możliwym widokiem na Sobór Kazański, a na górze urządzono mały punkt widokowy na ulicę.

    Dom Singera na Newskim Prospekcie w Petersburgu

    3.6. Sobór Kazański (plac Kazański 2)

    Dokładnie naprzeciwko Domu Singera stoi Sobór Kazański, główna świątynia miasta i siedziba prawosławnego biskupa. Jest poświęcony Matce Bożej Kazańskiej, jednej z najbardziej czczonych ikon w Rosji. Car Paweł I kazał go zbudować na wzór bazyliki św. Piotra w Rzymie; zaprojektował go Andriej Woronichin w latach 1801–1811 w stylu neoklasycystycznym, a wyróżnia się wielką kolumnadą z 96 kolumn otwartą na ulicę. W środku spoczywa feldmarszałek Kutuzow, generał, który zatrzymał Napoleona. W 1932 roku sobór zamknięto i zamieniono w Muzeum Historii Religii i Ateizmu.

    Dziś to czynna świątynia, a wstęp jest bezpłatny. Jeśli wchodzisz, miej zakryte ramiona i kolana; kobiety zwykle zakrywają głowę.

    Sobór Kazański w Petersburgu

    3.7. Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej (nr 32–34)

    Ta rzymskokatolicka bazylika pochodzi z lat 1763–1783 i była później restaurowana. To najstarszy kościół katolicki w Rosji. Dla Polaków ma szczególne znaczenie: w jej podziemiach w 1798 roku pochowano ostatniego króla Polski, Stanisława Augusta Poniatowskiego, którego szczątki przeniesiono do Polski dopiero w 1938 roku.

    Bazylika św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Petersburgu

    3.8. Wieża Dumy (nr 33)

    Na rogu ulicy Dumskiej stoi Wieża Dumy, dawna siedziba rady miejskiej. Pięcioboczna, w stylu klasycystycznym, zbudowana w latach 1799–1804. Podświetlona wygląda pięknie nocą.

    Wieża Dumy w Petersburgu nocą

    3.9. Grand Hotel Europe (nr 36)

    Grand Hotel Europe otwarto w 1875 roku, a swój charakterystyczny secesyjny wygląd zyskał na początku XX wieku. To najstarszy luksusowy hotel w mieście, pięciogwiazdkowy; gościli w nim Czajkowski, Debussy, Strawiński, Gustaw V Szwedzki, Elton John i były prezydent Francji Jacques Chirac. Do 2023 roku zarządzała nim sieć Belmond (należąca do francuskiej grupy LVMH); po sankcjach Belmond wycofał swoją markę i hotel przeszedł pod lokalne zarządzanie, nadal działając jako Grand Hotel Europe. Główne wejście jest od ulicy Michajłowskiej, obok placu Sztuk i Filharmonii.

    Grand Hotel Europe w Petersburgu

    3.10. Gostiny Dwor (nr 35)

    Gostiny Dwor to najstarszy dom handlowy w mieście i jeden z najstarszych na świecie: ogromna XVIII-wieczna galeria w stylu neoklasycystycznym, która zajmuje cały kwartał. Ma własną zintegrowaną stację metra (Gostiny Dwor, od 1967 roku). Niedaleko, przy ulicy Dumskiej, przejściem podziemnym przejdziesz na drugą stronę ulicy.

    Dom handlowy Gostiny Dwor w Petersburgu
    Galeria Gostiny Dwor na Newskim Prospekcie

    3.11. Ormiański Kościół Apostolski św. Katarzyny (nr 40–42)

    Ten kościół zbudowano w latach 1770–1772 na prośbę ormiańskiej wspólnoty miasta. Do funkcji religijnej wrócił w 1993 roku.

    Ormiański Kościół Apostolski św. Katarzyny w Petersburgu

    3.12. Pasaż (nr 48)

    Jak sugeruje nazwa, to kryty pasaż handlowy pełen uroku, z cukierniami, kawiarniami i sklepami. Otwarto go w 1848 roku, w okresie rozkwitu miasta, a wyróżnia się szklanym dachem.

    Wejście do Pasażu na Newskim Prospekcie w Petersburgu

    3.13. Sklep Jelisiejewów (nr 56)

    Sklep Jelisiejewów to luksusowy sklep spożywczy w secesyjnym budynku z lat 1902–1903 (dzieło architekta Baranowskiego). Sprzedaje kawior, wódkę, herbaty, słodycze i inne przysmaki; ceny są turystyczne, ale samo miejsce warto zobaczyć dla wystroju i ogromnego witrażu na fasadzie. Można wejść i się rozejrzeć za darmo.

    Sklep Jelisiejewów w Petersburgu z zewnątrz
    Wnętrze Sklepu Jelisiejewów w Petersburgu

    Na drugim piętrze tego samego budynku jest Teatr Komedii im. Nikołaja Akimowa. I właśnie na tym rogu zaczyna się uroczy deptak Małaja Sadowaja, idealny na przerwę albo kawę na tarasie, z fontannami i małymi ukrytymi rzeźbami (jak kotek Jelisiej przycupnięty na gzymsie).

    Deptak Małaja Sadowaja w Petersburgu

    3.14. Pomnik Katarzyny Wielkiej (plac Ostrowskiego)

    Naprzeciwko Sklepu Jelisiejewów, po drugiej stronie ulicy, stoi pomnik Katarzyny Wielkiej, postawiony w 1873 roku na jednym z najbardziej reprezentacyjnych placów miasta. Caryca stoi na cokole otoczonym dziewięcioma brązowymi postaciami wybitnych ludzi jej epoki.

    Pomnik Katarzyny Wielkiej w Petersburgu

    3.15. Rosyjska Biblioteka Narodowa (plac Ostrowskiego)

    Rosyjska Biblioteka Narodowa również wychodzi na plac Ostrowskiego. Historyczny gmach pochodzi z 1795 roku, a dla czytelników otwarto go w 1814 roku pod nazwą Cesarska Biblioteka Publiczna. To jedna z największych bibliotek świata, z dziesiątkami milionów dokumentów. W pobliżu, przy ulicy Sadowej, jest kolejne przejście podziemne na drugą stronę ulicy.

    3.16. Teatr Aleksandryjski (plac Ostrowskiego 6)

    Teatr Aleksandryjski założyła w 1756 roku caryca Elżbieta, córka Piotra Wielkiego. Obecny budynek pochodzi z 1832 roku i jest dziełem wielkiego Carla Rossiego, ze wspaniałą fasadą i wnętrzem w wyraźnie imperialnym stylu. Znany jest też jako Teatr Puszkina.

    Teatr Aleksandryjski w Petersburgu

    3.17. Pałac Aniczkowa (nr 39) i Most Aniczkowa

    Pałac Aniczkowa (1741–1754) powstał jako barokowy, ale szybko przebudowano go w stylu neoklasycystycznym. Tu dzieciństwo spędził ostatni car, Mikołaj II. Dziś mieści się w nim ośrodek edukacyjno-kulturalny dla dzieci i młodzieży. Most Aniczkowa przecina rzekę Fontankę i słynie z czterech posągów koni ujarzmianych przez człowieka, dzieła Piotra Klodta (1851); w czasie II wojny światowej zakopano je obok pałacu, żeby ochronić je przed bombardowaniami.

    Most Aniczkowa w Petersburgu

    3.18. Pałac Biełosielskich-Biełozierskich (nr 41)

    Zaraz za Mostem Aniczkowa, na skrzyżowaniu z Fontanką, pojawia się Pałac Biełosielskich-Biełozierskich, neobarokowy, z wnętrzami w stylu rokoko. Pochodzi z 1747 roku i w XIX wieku przebudowano go na wzór Pałacu Stroganowów, z fasadą w kolorze malwy. Dziś działa jako miejski ośrodek kultury z koncertami kameralnymi.

    Pałac Biełosielskich-Biełozierskich na Newskim Prospekcie w Petersburgu

    3.19. Dworzec Moskiewski (plac Powstania)

    Dworzec Moskiewski (1844–1851) to główny dworzec Petersburga i pierwsze, co widzi wielu podróżnych po przyjeździe. Powstał razem z pierwszą linią kolejową między dwoma wielkimi miastami Rosji i do 1924 roku nazywał się Mikołajewski, na cześć Mikołaja I. Tu kończy bieg na przykład szybki pociąg Sapsan — pokonuje około 700 km między Moskwą a Petersburgiem w mniej więcej 4 godziny (najszybsze kursy w około 3 godziny 40 minut) — a także legendarny nocny pociąg Czerwona Strzała. Ma połączenie z metrem na stacjach Płoszczad Wosstanija i Majakowskaja.

    Dworzec Moskiewski w Petersburgu
    Wnętrze Dworca Moskiewskiego w Petersburgu
    Pociąg Czerwona Strzała na Dworcu Moskiewskim w Petersburgu

    Obok dworca, już przy Prospekcie Ligowskim, jest Galeria, jedno z największych centrów handlowych w mieście, z mnóstwem sklepów i restauracji.

    Centrum handlowe Galeria w Petersburgu

    3.20. Obelisk „Miastu-Bohaterowi Leningradowi” (plac Powstania)

    Naprzeciwko dworca, na placu Powstania, stoi obelisk „Miastu-Bohaterowi Leningradowi”: 36-metrowy granitowy monolit zwieńczony złotą gwiazdą, postawiony w 1985 roku na pamiątkę oporu miasta w czasie wojny. Leningrad był oficjalną nazwą Petersburga w latach 1924–1991. Stąd ulica lekko skręca w prawo i w około 25 minut pieszo dochodzisz do placu Aleksandra Newskiego.

    Obelisk Miastu-Bohaterowi Leningradowi w Petersburgu

    3.21. Pomnik Aleksandra Newskiego (plac Aleksandra Newskiego)

    Na tym placu stoi pomnik konny księcia, patrona miasta: waży około dziewięciu ton, ma prawie dziewięć metrów wysokości i postawiono go w 2002 roku.

    Pomnik Aleksandra Newskiego w Petersburgu

    3.22. Ławra Aleksandra Newskiego

    Ławra Aleksandra Newskiego była pierwszym klasztorem w mieście. Budowę rozpoczęto w latach 1710. i to piękny przykład baroku piotrowego. Przechowuje relikwie świętego Aleksandra Newskiego, jednego z dwóch patronów Petersburga (obok Piotra Wielkiego). To czynny klasztor, a wstęp na jego teren jest bezpłatny. Płatne są natomiast dwie nekropolie, którymi zarządza Muzeum Rzeźby Miejskiej: XVIII-wieczna i Nekropolia Mistrzów Sztuki (dawny Cmentarz Tichwiński), gdzie spoczywają Dostojewski, Czajkowski, Glinka, Musorgski i Rimski-Korsakow.

    Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu

    3.23. Most Aleksandra Newskiego

    Most Aleksandra Newskiego wyznacza koniec spaceru (albo początek, jeśli idziesz w drugą stronę). Ukończony w 1965 roku, z 906 metrami był najdłuższym mostem w mieście aż do 2004 roku, kiedy wyprzedził go Wielki Most Obuchowski. Projekt jest funkcjonalny, ale nocą ma piękne oświetlenie. To też jeden z mostów zwodzonych, które otwierają się w czasie słynnych białych nocy w Petersburgu.

    Most Aleksandra Newskiego w Petersburgu

    4. Jak poruszać się po Newskim Prospekcie komunikacją miejską

    Jeśli nie chcesz przejść pieszo całych 4,5 kilometra (to spory dystans), na całej długości ulicy masz metro, autobusy i trolejbusy, a także taksówki. Ważna uwaga praktyczna: od 2022 roku zagraniczne karty Visa i Mastercard, w tym polskie, nie działają w Rosji, więc za transport zapłacisz gotówką w rublach, kartą komunikacyjną Podorożnik albo rosyjską kartą MIR.

    4.1. Autobusy, trolejbusy i autobus turystyczny

    Po reformie transportu w 2022 roku wiele numerów linii się zmieniło. Dziś ulicę obsługuje kilka autobusów (na przykład 3, 7, 24, 27 i 191) i trolejbusów (1, 5, 7, 10, 11 i 22). Tramwaj nie kursuje już po Newskim. Jeździ tu też piętrowy autobus turystyczny (City Sightseeing / „City Tour”) w systemie hop-on hop-off, z przystankami na ulicy (plac Ostrowskiego, Newski 38, Newski 49 i plac Powstania), biletem całodniowym (około 2000–2200 rubli) i wielojęzycznym audioprzewodnikiem.

    Autobus w Petersburgu

    4.2. Metro

    Wzdłuż całej ulicy biegnie zielona linia (linia 3), z trzema stacjami przy Newskim:

    • Gostiny Dwor: w pierwszej części ulicy, obok Soboru Kazańskiego i Domu Książki. Przesiadka na stację Newski Prospekt na niebieskiej linii (linia 2).
    • Majakowskaja: niedaleko Dworca Moskiewskiego. Przesiadka na stację Płoszczad Wosstanija na czerwonej linii (linia 1).
    • Płoszczad Aleksandra Newskogo: na końcu ulicy, obok Ławry. Także przesiadka na pomarańczową linię (linia 4).
    Stacja metra Newski Prospekt w Petersburgu

    Ile czasu zajmuje przejście Newskiego Prospektu?

    Przejście całej ulicy (4,5 km) bez zatrzymywania się zajmuje około godziny. Jeśli zatrzymujesz się, żeby oglądać budynki i zajrzeć do kilku sklepów czy kawiarni, zarezerwuj pół dnia.

    Gdzie najlepiej zacząć spacer?

    Najprościej zacząć na Placu Pałacowym, obok Ermitażu, gdzie zaczyna się numeracja ulicy, i skończyć na placu Aleksandra Newskiego. Możesz też przejść trasę w odwrotnym kierunku.

    Czy w sklepach na Newskim Prospekcie zapłacę polską kartą?

    Nie. Od 2022 roku karty Visa i Mastercard wydane poza Rosją nie działają w tym kraju. Miej gotówkę w rublach albo rosyjską kartę MIR, żeby płacić w sklepach, kawiarniach i w komunikacji miejskiej.

    Co można zobaczyć za darmo na Newskim Prospekcie?

    Wstęp jest bezpłatny do Soboru Kazańskiego (czynna świątynia), Domu Książki w dawnym Domu Singera, Sklepu Jelisiejewów i na teren Ławry Aleksandra Newskiego. Płatne są tylko nekropolie przy klasztorze, z grobami Dostojewskiego i Czajkowskiego.

    W tym artykule

    Przydało się? Dam ci znać, kiedy coś się zmieni w Rosji

    Raz w miesiącu krótki e-mail (po angielsku) o tym, co się zmieniło dla podróżnych: wizy, płatności, granice, aplikacje. Na podstawie tego, co czytelnicy zgłaszają mi z Rosji. Jest nas już ponad 4 000. Bez spamu: jeśli kiedyś przestanie cię to interesować, wypiszesz się jednym kliknięciem.

    Irena Domingo

    Irena DomingoO mnie

    Urodziłam się w Rosji. Dorastałam między dwoma światami: ojciec Rosjanin, matka Hiszpanka, potomkini baskijskich dzieci ewakuowanych do ZSRR podczas hiszpańskiej wojny domowej. Przez ponad 30 lat pracowałam jako tłumaczka pisemna i ustna oraz nauczycielka języka rosyjskiego, a od 2013 roku piszę o Rosji, aby pomagać podróżnym odkrywać ją dzięki praktycznym i zawsze aktualnym informacjom. Jeśli ten blog pomógł Ci zaplanować podróż, możesz postawić mi kawę ❤️.

    Więcej na temat: Sankt Petersburg